file:///C:/Users/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82/Desktop/%CE%95%CF%81%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CF%82%20%CE%9A%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CF%86%CE%B5%CE%BB%CE%AE%CF%82%20%CE%95%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%20%20%CE%A4%CE%B1%20%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%AC%20%CE%9D%CF%8C%CF%84%CE%B9%CE%B1%20%CE%A4%CE%BF%CF%85%20%CE%95%CF%81%CF%85%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%B1%20-%20%CE%A0%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1.htm
Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012
Πέμπτη 10 Μαΐου 2012
Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011
Τρίτη 1 Μαρτίου 2011
Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011
Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011
Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011
Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011
Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011
Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ & ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΡΑΜΠΕΛΩΝ «Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ» Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ Το Δημοτικό διαμέρισμα Αγραμπέλων αποτελείται από τους οικισμούς Αγράμπελα και Πλατανίτσα είναι κτισμένο στους πρόποδες του Ερύμανθου κάτω από την μεγαλοπρεπή κορυφή του Ολωνού. Από τις πλαγιές του πηγάζουν οι πρώτες πηγές του Ερύμανθου ποταμού. Η κτηματική περιφέρεια του Διαμερίσματος είναι 25000 στρέμ. από τα οποία 1200 στρέμ. είναι γεωργική γη, 6400 στρέμ. βοσκότοποι, 27000 στρέμ. δάση και 14700 στρέμ. Δασική έκταση. Τα δάση αποτελούνται από έλατα, κέδρους, πουρνάρια, καστανιές και πλατάνια. Τα Αγράμπελα βρίσκονται σε υψόμετρο 820 μ. και η Πλατανίτσα σε 940 μ. Απέχουν από την έδρα του δήμου 10 km και 13 km αντίστοιχα. Οι πρώτοι κάτοικοι φαίνεται ότι ήρθαν με τα ποίμνιά τους από τα νοτιοδυτικά παράλια της Πελοποννήσου, πιεσμένοι από τους πειρατές και τους κατακτητές. Το χρονικό του Μορέως στίχοι 5686 και 5687 αναφέρει: «Στα όρη επροσφύγασιν και σε υψηλά βουνά βουλήν απήραν ενομού το πώς θέλουν διάξει». Στην αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην Αζανία και αποτέλεσε μέρος της πόλης κράτους της Ψωφίδας. Κατά την προεπαναστατική περίοδο τα Αγράμπελα λόγω του φυσικού του οχυρού ήταν το κρησφύγετο των κλεφτών που με την παρουσία τους θέριευαν την αποσταμένη ελπίδα για λευτεριά. Χαρακτηριστικό είναι το τραγούδι: «Διψάν οι κάμποι για νερό και τα βουνά για χιόνια Τη δίψα που χει κι Ολωνός για τους παλιούς τους κλέφτες Φτιάνουν οι κάμποι μια γραφή τη στέλνουν του Αναγνώστη Μην είδε κλέφτες πουθενά, τον καπετάν Αργύρη Κείνον τον Μάη εδώ ήτανε κι ούλον τον Αλωνάρη Και τον δεκαπενταύγουστο της Παναγιάς περνώντας Και τον ανήφορο κάμε του Πορετσού τις ράχες».
Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010
Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010
Κυριακή 24 Οκτωβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)